Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2013

8 Σεπτέμβρη 2013: Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη του Αναλφαβητισμού (Παγκόσμια Ημέρα Αλφαβητισμού)

Η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη του Αναλφαβητισμού ή Παγκόσμια Ημέρα Αλφαβητισμού καθιερώθηκε από την UNESCO την 8η Σεπτεμβρίου στη Σύνοδο της Τεχεράνης (1965) και γιορτάζεται από το 1966, με σκοπό να καταπολεμηθεί ο αναλφαβητισμός σε όλο τον κόσμο.
Το θέμα της Διεθνής Ημέρας για την Εξάλειψη του Αναλφαβητισμού για το 2013 είναι "Ο αλφαβητισμός για τον 21ο αιώνα", για να τονιστούν οι βασικές δεξιότητες του αλφαβητισμού για όλους στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης.
Ο αναλφαβητισμός είναι η αδυναμία να διαβάσει ή να γράψει κανείς μια απλή πρόταση σε οποιαδήποτε γλώσσα, σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Στην Ελλάδα αναλφάβητος θεωρείται κάποιος που δεν έχει ολοκληρώσει το δημοτικό σχολείο (εξατάξιο).

Υπάρχουν δύο ειδών αναλφαβητισμοί:
  • ο λειτουργικός αναλφαβητισμός: κάποιος που έχει διδαχθεί γραφή κι ανάγνωση αλλά δεν τις χρησιμοποιεί
  • ο ολικός ή οργανικός αναλφαβητισμός: κάποιος που δεν έχει διδαχθεί γραφή κι ανάγνωση
Οι βασικές αιτίες, που κάποιος είναι αναλφάβητος, είναι:
Οικονομικοί λόγοι, διότι η έλλειψη χρημάτων για βιοπορισμό, το άτομο επιλέγει την εύρεση εργασίας.
Κράτος, δεν υπάρχει χρηματοδότηση από το κράτος για την ίδρυση σχολείων και την πρόσληψη εκπαιδευτικών.
Οικογένεια, λόγω του χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, οι γονείς  παραμελούν τη μόρφωση των παιδιών τους.
Πόλεμοι, σε κατάσταση πολέμου δεν υπάρχει δυνατότητα να λειτουργήσουν τα σχολεία.

Κοινωνικές ανισότητες, η κοινωνική περιθωριοποίηση υποβαθμίζει το κοινωνικό δικαίωμα στην παιδεία.

Οι κύριες συνέπειες του αναλφαβητισμού:
Το αναλφάβητο άτομο έχει μόνιμη αμάθεια, αναπαράγει προκαταλήψεις, δεισιδαιμονίες και γίνεται συχνά θύμα εκμετάλλευσης, λόγω του χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, από καθεστώτα πολιτικής χειραγώγησης και εκμετάλλευσης.
Ένας αναλφάβητος δε μπορεί εύκολα να βρει θέση εργασίας, παρά μόνο σε περιορισμένους τομείς απασχόλησης, υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα το βιοτικό του επίπεδο.
Επίσης δε μπορεί να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο, να συμμετέχει σε συζητήσεις και σε συλλογικές δραστηριότητες, με αποτέλεσμα να γίνεται ανασφαλής και εσωστρεφής.
Τέλος, δεν είναι σε θέση να γνωρίζει την πολιτισμική του παράδοση και την εθνική του ταυτότητα.